|
İnsanın insanla yarıştığı bu dünya dairesinde herkesin kendine ait bir yürüyüşü vardır. Kainat insan için düzenlendiğinden , kendisini kurulu düzenin içinde buluyor . Zaman acımasız eleğini hızla sallıyor ve eliyor .Kul Allah'ın (c.c.) , yol Allah'ın .Yürü diyen de O (c.c.) , olunca kulun gönlüne korku ve keder gelmemelidir . ,
Hangi sahada yol alırsak alalım, ömrümüzün zirvesine tırmandığımızı da hatırdan çıkarmayalım .Toplum olarak bizim kimliğimizi belirleyen bizi biz yapan , bizi diğer toplumlardan ayıran bazı özelliklerimiz var ve biz buraya kadar o değer yargıları ile geldik .Bu değer yargılarını din anlayışımız,örf ve adetlerimiz ,içinde yaşadığımız coğrafya oluşturur .Biz hassasiyetimizi kaybettiğimiz ölçüde hafızalarımızı ham hayaller ambarına dönüştürmüş oluruz.
Rabbul Alemin'in (c.c.) rızasına ve rahmetine mahzar olabilmek kalplerin buluşmasına , birleşmesine bağlıdır .Bakışlarımız hakikatten uzaklaşalı hep göz doygunluğuna yöneldik , gönlü unuttuk . Modern zamanlar diye nitelendirilen ve insana yaşattığı hızla , hayatımızda aslında var olan insani unsurları eksilten bir dönemdeyiz .
İmanımızın ab-ı hayatı ,gözümüzün nuru , tüm dertlerimizin ilacı güzel Kuran'ımızı hatırımıza getirmemiz gerekiyor . Ordaki kıssalardan ,emir ve yasaklardan çok dersler çıkarmamız ve hayat yolumuzu aydınlatmamız gerekiyor .
Ruhumuzun ilham dolu mesajlarına kulak verip , inançlarımız doğrultusunda yaratıcımızla (c.c.) konuşup dertleşmeli ve bol bol dua etmeli .
Yaşantımızda her zaman bir çok şeyle mücadele ederiz .Hayat hepimiz için zor ve meşakatli . Zorlukları aşmakla yükümlenmişiz .Güzeller güzeline kavuşmaya aday olduğumuz , alnımızın teriyle hakk olanda yol almak istediğimiz için buradan daha uygun bir köprü de yok .
İnsan insanın sığınağıdır . Birbirimizde gördüğümüz hataları , yanlışlıkları , ihmalkarlıkları giderebilmek için çok dikkatli ,anlayışlı ve duyarlı davranmalıyız . Birbirimizdeki hataları araştırıp dedikodu konusu yapmak ,imanımıza ,kardeşlik hissiyatımıza vurulacak en büyük darbedir .Bizler ancak cemaat olarak değer kazanabiliriz . Öyle hassas olmalıyız ki kibir içeren en küçük bir hareketi bile büyük kabul ederek ondan uzaklaşmalıyız .Keza Allah'u Tealaya
hayat raporumuzu ve teslimiyetimizi arzetmek durumunda olduğumuzu unutmamalıyız .
İnsanın ömrünün bir sermaye olduğunu düşünerek , üzerimize düşem görevleri yapıp gerisini yaradanımıza havale ederiz . Onun izin vermediği hiçbir şey asla tecelli edemez .
Bütün dünyayı kucaklayamayacak kadar küçük olduğumuz için sahip olduğumuz küçük bir şeyi de olsa korumaya çalışmalıyız . Değeri bilinmeyen her lütuf felakete dönüşüyor .
Dünya sahnesinde payına düşen rolü başarıyla oynayan insanları alkışlamalı . İnsanın olduğu yerde problem vardır , önemli olan problemleri büyütmemek ve çok çok şükretmek . Hayata yön vermek elimizde değil .
Nasıl ki , fırtınaya tutulan gemiler, bir mendireğin arkasına çekilmeyi , bir limana girmeyi isterse ; insan da maddi ve manevi tufanlara tutulunca uzletin sakinliğine ulaşmak ister .Gülmekle gözyaşı birbirine ne kadar zıtsa , hayatın gerçekleri de öyle ...El kadar yüzde Allah , (c.c.) milyarlarca şekil yaratmış . Gülen ağız , ağlayan göz.
Olaylara ve insanlara sevgiyle yaklaşabilmeli insan . Sadece ,içten gelen duygularımızı hiçbir sınırlamaya tabi olmaksızın süslü ve özentili bir usluptan uzak , duygu ve düşünceleri ,içtenlikle ve sınırsızca aktarabilmekte maharet.
Arzularımız korkularımızla çarpışıyor.Özlemlerimiz kuşkularımızla vuruşuyor.Hayallerimiz acı tecrübelerimizin bize kurduğu pusulara düşüyor . Mutluluğa doğru coşkulu bir koşu tutturma isteği , en olmadık anda kaçıp gidecek huzurun ihanetinden endişeleniyor . İnsan , en büyük savaşı aslında kendi içinde veriyor . Savaşçıları , galipleri , mağlupları belli olmayan bir savaş
bu .
Hayat bir siyah-beyaz film . Kare kare yaşıyoruz . Bazılarında kara fazla , bazılarında beyaz . Herkesin hayatı böyle geçiyor . Ama bizim dinimiz sadece varlığa şükür dini değildir . Bizim dinimiz varlığın kıymetini ,yokluğun da anlamını bilmektir . Amentüyü bilen dünyayı da bilir , ahireti de .. Kazayı'da kaderi de Hayrıda ,şerride Ve hepsinin aynı kaynaktan geldiğini de Var olanında imtihanı var , yok olanında ..İnanan böyle bir dengededir .
Bizim insancımız sadece gülen yüzler için değil , ağlayanlar içinde ..Bunu bilmedikçe , bu hayatın aslını anlayamayız . Bu hayatın aslını anlamadıkçada ebediyete eremeyiz .Dünyanın imtihan merkezi olduğu gerçeğini idrakimizden çıkarmadığımız
müddetçe , Müslüman olarak adımlarımızı itinayla atacağızdır.
Sabır ve şükür sanki insanın iki kanadı gibidir . Birinin eksikliği diğerini etkiler . Bugünün dünyasında sabrı öğrenmek de zor , anlatmakta .Bir tek seçeneğimiz var :Kalplerimizi es-Sabur ismi şerifinin sahibine bağlamak .Onun nuruyla kalplerimizi , zihinlerimizi yıkayıp arındırmak . Onunla olmanın , O'na (c.c.) kavuşmanın dünyadan ve içinde olan her şeyden üstün olduğunu görmek , yaşamak .Kalbimize , hayatımıza huzur ve sükün işte o zaman gelecek .
İç dünyamızı ve bütün bir hayatımızı sabır mihengine çekmeyi öğrenmeliyiz .Mevlamız bizleri sabreden sabir , şükreden şakir ,zikreden zakir kullarından eylesin .
Duygularımızın daha duru,düşüncelerimizin daha engin , gönüllerimizin daha sevinçli , ruhlarımızın dah a coşkun , bünyelerimizin daha sıhhatli , zamanımızın daha bereketli olması temennisiyle !...
Emine YİĞİT
( emineyigit@yahoo.com ) |
