Böyle günlerde bir başka olur babasız yürekler.
Karanlık göz yaşlarınla geceleri. Bulutsuz atar şafaklar.
Dönüşsüz bir yokuşa vurulur tüm umutlar.
Böyle günlerde özlenir öpülesi eller.
Şefkat bulur gözler uzak bakışlarda.
Bitmiş bayramların ertesine dönülür.
Yaprak yaprak dökülür sonbahar.

Gönüllerden böyle günlerde daha haşmetli taşırsın baba'nın gururunu, şerefini.
Gördüğün taştır,baktığın yeşil. Bülbüller öter duymazsın.Yağmur yağar ıslanmazsın.
Aslında seni sen edecek henüz bilmediklerindir.
Anlamazsın böyle günlerde gelir ölüm aklına insanın.
Gemiler böyle günlerde gider gurbetlere,gurbetler gidenlere dar gelir.
Ben böyle gidenlere giderim.Gidenler benden gider.
Tüm baba'sız kalanlara ve tüm baba'lara sevgiler olsun, selamlar olsun !....

Işte bir baba'lar günü daha sensiz geçiyor.
Sensiz ,yalnız ömrümden. Bir bilsen nasıl hasretim sana.
Bir bilsen ne acı şu yokluğun,ne acıdır bu zamansız ayrılıklar.

Her baba'lar günü vuruyor beni taa derinlerden bir yerden.
Bir çocuk ağlıyor içimde sessiz hıçkırıklara boğulmuş,o her akşam pencerede gelmeni bekleyen çocuk.

Alışılmıyor bu acıya,her gün biraz daha yakıyor yüreğimi sessiz gidişin,sessiz ,kimsesiz,öksüz gidişin...
Iki damla yaş saklarım gözlerimde ,dökülürler onlar da he4r baba'lar günü.

Öğrettiğin hiç bir şeyi unutmayacağım. Beraber yudumlasaydık çaylarımızı.
Beraber yaşasaydık yaşayamadıklarımızı sadece rüyamda değil,yanımda görebilseydim.
Keşke seninle aynı gün ölebilseydim.

Ardında aslında mutsuz bir nefes bıraktın.
Kulağımda çınlayan bir hoş bir ses bıraktın.
Hakkın yoktu inan hiç hakkın yoktu beni çok erken yetim bıraktın.
Ah! bir bilsen seni ne çok özledim.

Sen gittin gideli sevmiyorum bayramları, yalan değil kıskanıyorum baba'lı olanları...

Her şeye tahammül edebiliyor insan. Allah(c.c.) böyle bir sabır vermiş kullarına.
Ama tahammülü mümkün olmayan bir tek şey var, senin sevginden mahrum olmak.
Bunu hissedememek. Işte ölmeden bu öldürüyor insanı.
 

Emine YİĞİT

( emineyigit@yahoo.com )