DEĞİŞİM RÜZGARLARI

Degişimler hiç bir ülkede sancı çekilmeden olmamıştır. Bu durum doğum olayına benzer. Hiçbir anne çocuğunu sancısız doğurmaz. Türkiye’deki değişimde buna benzemektedir. Toplumdaki yaralar kangrenleştikçe, olaylar sanki kendiliginden olmuş gibi açığa çıkar. Bazen bir olay toplumun değişime ne kadar ihtiyaç duyduğunu ortaya koyar. Hele böyle bir durum devleti yöneten tabakanın kendi içindeki çelişkilerden dolayı toplumun kabul edemiyecegi çirkin skandallarla açığa çıkmışsa, o ülkede artık değişim rüzgarlarının durdurulamıyacağı ortaya çıkar. Bu degişim Susurluk kazası ile bir başlangıç yapmıştır. Şimdi Yargı-yeraltı dünyası ve MİT ekseni ile devam ediyor. Daha nelerin açığa çıkacağını düşündükce artık gelecekte kimse böyle şeylere şaşırmasın. Şimdi bu olayı Avrupa Birligi süreci içinde degerlendirelim.
Hiçbir demokratik ülkede daha doğrusu Avrupa’nın hiç bir ülkesinde yargıtay’ın istikbarat ve yeraltı dünyası ile bir baglantısını bırak, öyle bir şeyi düşünmek bile bir avrupalıya saçma gelir. Böyle bir olayı anlatsanız adamı deli diye hastaneye götürürler. Böyle bir olayın Türkiye’nin Avrupa Birligi macerası yolunda belli bir noktaya yaklaşması esnasında ortaya çıkması pozitif olarak ele alınmalı. Türkiye’nin içine düştügü acı durumu çıplak bir şekilde açığa çıkması, devletin nasıl ve hangi yöntemlerle yönetildigini gözler önüne seriyor. Bu aynı zamanda Türkiye’nin degişim yolunda ilerleme kaydettigi ama degişimi henüz özümsememiş olmasına bağlamak gerekir. Aslında bu skandal devlet içineki çatışmaların kaos ve krizlere yol açabilecek güce sahip olduğunu bir daha kanıtlamıştır. Bu degişim avrupadaki gibi zihinsel yapılarda yer etmesinden söz etmek için henüz erken. Bu yüzeysel değişimin Türkiye’de halen sivil toplumu harekete geçirecek bir yapıdan şimdilik söz etmek yanlış olur. Tepkiler sadece gelecek için umut vermektedir. İnsanların artık ‘devlet millet sakarya’ edebiyatı ile yönetilemiyecegi anlaşılmaktadır.
Bu arada aklıma bu Alaattin Çakıcı nede hünerli birisiymiş diye geldi. Çakıcı MİT üzerinde ilişkiler ağını siyaset, asker ve sivil bir ağ ile örmüş. Adam deydigi yeri yakıyor. Bu ağda kimlermi yok: Mesut Yılmaz ve onunla birlikte birçok siyasetci bugün siyaset sahnesinde onunn sayesinde kaybolmuşlardır. İş dünyasında Korkmaz Yigit, Hayyam Gariboğlu ve bir banka onunn sayesinde battı. MİT ve Emniyet teşkilatını kalbura çevirdi. Beşiktaş başkanının görevini bırakmasını sağladı. Şimdide yargıtay’a bulaştı. Oranında ne hale geldigini görüyoruz. Şimdi sormazmısınız ‘bu adamın devlet yönetimindeki görevi nedir? Hangi hizmetleri devlet adına yapmıştır? O MIT’e, yargıtay’a ve devlet büyüklerine ne gibi hizmetler verip karşılığında istedigini yaptırma gücü veriyor?’ adamın merak edesi geliyor. Başbakanlığa bağlı olan MİT neden Çakıcı için devreye giriyor? Ona yeşil pasaport temin ediyor? Üstelik bu kişi devlet tarafında aynı zamanda aranamaktadır. Başbakanlıkta şimdiye kadar bu konuda elle tutulur bir açıklama yapılmadı. Bunun sebebi ne olabilir?
Şimdi Adalet Bakan’ı Türkiye’de yargının bağımsız olduğunu söylese kim buna inanır. Adalet Bakanı sık sık televizyonların karşısına çıkıp ‘Türkiye bir hukuk devletidir. Türkiye’de yargı bağımsızdır’ sözleri ile sokaktaki adamı kandıramıyacağına göre avrupalıyı hiç kandıramaz. Bu günkü haliyle Türkiye’nin Avrupa Birligi’ne alınması zordur ama ‘derin devlet’ gücünü yetirme oranı ile Türkiye’nin Avrupa Birligi’ne girmesi arasında direkt bir orantı olduğunuda söylemek herhalde gelecegi okumak anlamına gelmez. Artık Türkiye çürümüş ve kokuşmuş olan bu sistem ‘aman devleti yıpratmayalım’ palavraları ile idare edilecek durumu kalmamıştır. Bu olaylar ister dış baskılarla ister Türkiye’nin kendi iç dinamikleri ile açığa çıkması sevindirici bir durumdur. Kabuğu kıran civciv artık yumurtadan dışarı çıkmaktadır. Tek çözüm yolu demokrasi, adalet ve özgürlüge muhtaç olan milyonlarca yurttaşın böyle olayların üzerine kararlıkla gitmesinden geçer. Bu gerçekleştigi anda Avrupa Birligi içinde Türkiye onurlu yerini alacaktık.